Tufë poezish nga poeti, Haxhi Muhaxheri

Nga Redaksia

Keine Fotobeschreibung verfügbar.

Poeti, Haxhi Muhaxheri, është ndër ata krijuesit e palodhur, të mërgatën shqiptare, i cili në krijimtarinë e tij letrare shfaqet i gjithanshëm, duke ecur me krijimtarinë e tij në shumë gjini letrare, si në: poezi, tregime, kritikë letrare dhe në shkrime e gazetarisë.
Krahas krijimtarisë krijuese, nuk la anash as mediat elektronike, si: „AlbPlanet“, i Revistës për fëmijë “ Bukureza „, Portali „Ora shqiptare“, „Sofra poetike“ , si dhe i disa faqeve tjera elektronike. Është themelues dhe redaktor i disa Revistave elektronike. Po ashtu është edhe themelues dhe kryeredaktor i radios në Austri “Radio Liria“, radio që ndiqet me ëndje nga mërgata shqiptare, kudo që është.

Haxhiu është edhe fitues i çmimeve të para, për poezinë më të mirë, njëkohësisht është edhe një premtues për lexuesin, që futet thellë në shpirtin e tij, me vargun frymëzues, atë lirik dhe shpesh, përmes vargun ironizues, godet veset e këqija të shoqërisë, po dhe të atyre që e tradhtuan çështjen e kombit.

Poeti shkon prek të gjitha pjesët e Shqipërisë, po më tepër shkon në Çamëri dhe figurativishtë thotë: „… Lumi i Lotëve del nga shtrati“.

Në Çamëri

Në Çamëri
sa herë që bie shi – ndizet qielli
dhe Lumi i Lotëve del nga shtrati

Atje –
të gjitha lulet
mbajnë erën e gjakut

Në Çamëri – çdo natë
dëgjohet vaji i fëmijëve
që djepat ua kanë djegur
dhe perëndive u errën sytë

Atje –
më nuk këndohen ninulla
as Vallja e Osmat Takës luhet

Në Çamëri
Sa herë lind dielli
mbijnë lulet e shpresës
dhe ëndrrat përshpirten
në rrethin e shtatë

Atje –
veç Zoti nuk është zën peng

ËNDRRAT NË MEDVEGJË

Kur në sytë e zemrës
hijshëm më shfaqet
imazhi yt i djelltë
planeteve jehon
simfoni e gjetheve
dhe në kokën time
shpëthejnë meteorët.

Eeeee… Mina moj
vonë u zgjuan ëndrrat
në Medvegjë

DIÇKA PO NDODH E DASHUR

E ndjej
Diçka po ndodh
E dashur
Rrugëtojmë
Me shpejtësi drite
Udhës së Qumshtit
Galaktikave
E me mikroskop jonik
Shikohemi
Por heshtjen
Nuk e thyejmë

Eta
As pluhuri kozmik
Më nuk e shuan
Zjarrin e ndezur
Brënda nesh

Futur jemi
Labirintheve
Fushës magnetike
Të mendjes
Dhe aty
Ngritur e kemi
Flamurin e bardhë
Se shpirti
Na është zën peng
E kthim mbrapa nuk ka

Në gjakun e ndezur
Kapilarëve të zemrës
Ku hareshëm lozin
Protonet neutronet
Nisi proçesi i ngjizjes
E përbrenda bërthamës
U shfaq një dimension i ri
Për jetën

Eta
Tash edhe matematika
Humbur e ka imunitetin
Se me zero
Dhjetëra herë
Shumëzuar të kam
Po përfundimi
kurrë nuk më doli zero

Diçka
Vërtetë ka për të ngjarë
E dashur
Shkatrruar janë magjitë
E dyshimi është mundur
Lum unë i lumi

Por… Dreqi e marrtë
Lodhur më kanë formulat
Ëndërrat keq më janë dehur
Koka në dysh më është ndarë
E sytë po më lën
Mjer unë i mjeri
Ç’po ndodh…

Klinika mentale
Nuk pranon më pacient
Se çmendur janë
Edhe mjeket
Lum unë i mjeri oh
Mjer unë i lumi

Kush më thotë
Sa është ora
Në ç’stinë jemi vallë
Po emrin… emrin si e pata…

Ëndrrat me kryq

Ai…
Emrin e kishte Bajram
Burrë i fjalës dhe besës

Babai i tij… quhej Ali
E gjyshi – Kadri

Gjithmonë…
Bajrami i kremtonte
Festat e Bajramit

Lutej dhe agjëronte
Si muhamedan

Por…
Sa herë e zinte gjumi
Ëndrrave bënte kryq
Dhe takohej me Zotin…